-Задоволство е да се работи она што најмногу се сака!-

- Медиумската конкуренција е се поголема а стилот на медиумите се повеќе наликува на едно исто. Како радиото ќе се издвои од останатите? Што ќе биде негова препознатливост со која ќе може да се истакне?

Петар: Да. Точно е дека медиумската конкуренција е се поголема и секојдневно има нешто ново и се наликува едно на друго, но работиме на тоа да се разликуваме од сите останати со понуда на интересни теми кои ги нема на друго место. Тоа веќе го правиме на новата интернет страница на радиото. Долго време истражував што се недостасува на македонскиот интернет простор и ќе продолжам да истражувам за да можеме да понудиме корисни и интересни информации примамливи за македонските културни работници (пејачи, композитори, текстописци, глумци и т.н.) ЛТ Радио – Музичка Станица ќе биде препознатливо по тоа што ќе нудиме исклучиво информации од македонската сцена, македонските пејачи, глумци она што го имаме овде, она што е наше - македонско.
- Бидејќи се предвидува дека интернетот ќе биде иднината на сите медиуми денес, колку тоа за радиото е сигурност за слушаност?
Петар: Хммм... Сигурност за слушаноста на ЛТ Радио-Музичка Станица не е во тоа што интернетот ќе биде иднината на сите медиуми. За да биде слушано и посетувано треба да се понуди квалитет, доколку не го направиме тоа колку и да биде популарен интернетот едноставно нема да биде слушано. Сепак, мислам дека само квалитетот може да биде пресуден за слушаноста. Ништо друго.

- На кој начин ќе се популаризира радиото?

Петар: Со содржината, со информациите кои ќе ги има и со сето она што ќе биде понудено, со точни и брзи информации...

Ристе: Со својата програма, со секогаш нови работи и секогаш споени за македонската естрада и македонскиот филм.

Тони: Според мене популарноста е резултат на квалитетот, затоа ние се трудиме да им го пренесеме на слушателите она најквалитетното, а тоа ќе го правиме преку најдоброто од Македонската музика.

- Каква програмска шема ќе понуди радиото?

Петар: Мислам и се трудам да изработиме квалитетна програмска шема за да можеме да ги задржиме и привлечеме слушателите. Ќе има повеќе забавни емисии, журки со Ди Џеи во живо, бендови... но да не откривам сега што и како ќе има, нека не слушаат и ќе видат што се можеме да понудиме. Гарантирам дека ќе биде доста интересна и забавна шема за сите генерации.

Ристе: Музиката не ја делиме на дневни или месечни хитови туку на македонска музика секоја нова песна излезена од македонски автор влегува во сите останати песни и се бори за да остане во увото на слушателите и никогаш да не изумре.

Тони: Нашиот тим секојдневно работи на подобрување на “старите“ емисии и креирање на нови со кои ке им понудиме на слушателите поквалитетни информации и квалитетна музика со што би постигнале едно задоволително ниво на слушаност и квалитет.

- Музиката од соседните земји целосно ја обои и Македонија. Како и колку сметате дека ова радио ќе успее да ја промовира и популаризира македонската музика?

Петар: Сметам дека ќе успееме да ја промовираме македонската музика и да ја популизираме. Ќе успееме да им докажеме на луѓето дека и ние имаме квалитет. Тоа ќе го докажеме со сите информации кои што ќе можат да се најдат кај нас на страницата.

Ристе: Со голема моќ од наша страна и големо срце мислам дека ќе успееме да докажеме дека Македонија има многу богата музика, но ќе споменам и дека не е баш така лесно по некогаш се судруваме со публиката за таа српска музика ама многу брзо се разбираме.

Тони: Во Македонија имаме големо влијание од странската музика односно најмногу од соседните држави која на врвот од соседите е србската музика. Но тоа не треба да ги обесхрабрува македонските пејачи бидејќи во Македонија има голем број на талентирани музичари кои се достојни да се најдат на самиот врв , според мене треба само да се следи светскиот тренд во изведбата а успехот ќе си дојде самиот по себе.

- Кој е најголемиот хендикеп на македонските песни? Зошто тие не можат да станат хитови како што се на пример останатите од странска продукција?

Петар: Најголем Хендикеп!?... Хммм... Според мене хендикепот не е во македонските песни. Ние имаме квалитетна продукција, квалитетни изведувачи. Не можат да станат хитови како што се странските продукции од проста причина што нашиот народ, ние Македонците, повеќе го сакаме она што е странско без оглед дали е од соседството или подалеку. Мислам дека поради таа причина многу македонски песни не стануваат хитови, само поради слабата слушаност и затоа многу малку се инвестира во Македонската музика.

Ристе: Македонија се бори со финансиите, тоа е најголемиот проблем во оваа држава. Кога би застанал еден менаџер зад естраден уметник многу е полесно и кога менаџерот има своја екипа станува уште полесно но сето тоа треба да се плати, менаџерот неможе да извади толку многу пари за да ги покрие трошковите и затоа уметниците остана сами на себе, рекламата се врши и со снимање на што повеќе спотови и пласирање надвор од државата но за жал сето тоа чини пари.

Тони: Во денешно време многу малку се инвестира во музиката во Македонија, имаме мал број на продукции кои работат квалитетно и го следат трендот од странство, имаме многу мал број на спонзори кои инвестираат во кариерата и напредокот на еден пејач, а најголемиот број на талентирани пејачи немаат можности да се финансираат самите себеси а исто така неможат да пронајдат соодветни спонзори и за жал нивната кариера згаснува многу брзо.

- Која е целта на радиото, што сака да постигне, смени во Македонија?
Петар: Ова интернет радио е направено само со една цел, да може да се промовира македонската музика и македонските пејачи. Да се постигне барем приближно нивото на странските продукции во однос на слушаноста и почита кон македонската музика. Да се промени, односно зголеми љубовта кон македонската музика.

Ристе: Како што кажав и претходно целта на ЛТ Радио-Музичка Станица тоа е едне аудио-пишан медиум споено заедно ја собираат Македонија на едно место.

- Сметате ли дека има доволно слушатели за македонската музика? Зошто да, зошто не?
Петар: Сметам дека има доволно слушатели за македонска музика иако мислам дека нивниот број се зголемува во последните 2-3 год. Претходно немаше некоја поголема бројка на слушатели на македонската музика само поради тоа што не беше многу застапена по радиостаниците. Денес таа состојба се менува.
Ристе: Да можам да кажам дека и ние се зачудивме дека има голем број што ја почитуваат македонската музика и сакаат да ја слушаат.

Тони: Хммм ... Македноската музика можеби не е на самиот врв но достигнува едно задаволително ниво на слушаност и мислам дека ако малку повеќе се вложи труд во Македонската музика, со сигурност процентот на слушаност би пораснал. Но и денешната музика која се наоѓа на македонскиот пазар нема некој голем процент на игнорираност туку напротив има многу добри песни кои поголемиот дел од публиката се пронаоѓа и живее со нив.

- Која е визијата на радиото, кој би бил најголемиот успех или цел која сака да се постигне?

Петар: Визија... Ова веб страница е направена со една визија, приближување на македонските пејачи до публиката. Најголем успех ќе биде тогаш кога ќе можеме добро да ја промовираме македонската музика.

- Дали да се биде музички уредник значи да се прави постојана селекција на песните кои ќе се пуштаат?

Петар: Јас како основач и како главен и одговорен уредник можам да кажам дека не се прави селекција кои песни ќе се пуштаат а кои не, но сепак нека одговорат музичките уредници тие се по компетентни...

Ристе: Точно е дека секогаш постои кој ќе биде прво место и најзастапен... Кај нас нема такво нешто и за наша среќа тоа го избегнавме. Некогап е тешко песните да се средат и да се пуштат јавно, се соочуваме со проблеми како што се вулгарните зборови на раперите па мораме да го средиме и тоа. Колку да е вулгарна сепак ќе се слушне, во ЛТ Аудио архивата влегуваат сите песни без разлика на квалитетот. Квалитетот сепак го одредуваат слушателите, ние само со нив ги споделуваме музичките материјали на изведувачите.

Тони: Да, но освен обична селекција треба да се направи и мало истражување на песните кои се хит, кои предизвикуваат задоволство кај слушателите за слушаноста да биде што поголема, и освен тоа треба да се внимава на времето кого треба да се пушти некоја песна од одреден жанр.
- По кој критериум ќе се избираат изведувачите и композициите кои ќе се пуштаат?

Петар: Критериум... хммм... немаме критериум по кој се избираат изведувачите и композициите. Единствениот критериум, ако можам така да кажам е песните да бидат македонски, односно на македонски јазик или доколку е електронска музика треба да биде од автор од оваа земја. Ќе се промовира се што е македонско!

Ристе: Многу едноставно, секој што ќе се потруди да направи песна ќе биде пуштена. Тоа важи за сите правци на музика.
Тони: Па секако дека предност би имале оние кои веќе се хит или имаат тенденција да станат, но кај нас музиката не се сортира на квалитетна или неквалитетна, ние сме тука да ја промовираме македонската музика во најдобро светло и онакво какво најмногу заслужува, затоа кај нас секогаш се добредојдени и оние кои се на почетокот на својата музичка кариера и тука сме да им ја дадеме нашата подршка преку целиот тек на кариерата.
- Има ли Македонија потреба од вакво радио?

Петар: Па мислам дека има потреба. Ако немаше потреба немаше ни да постои ова радио, односно како што љубам да кажам - музичко-културна станица. Ристе: Кога не би имала верувајте и ние не би се труделе.

- Зошто треба да се слуша ЛТ радио?

Петар: Поради стоте проценти македонска музика... Ќе има доста емисии, забави и сето тоа за приближување на македонската музика до нашите слушатели. За крај, движете се во ритамот на македонската музика само преку ЛТ радио-музичка станица и слушајте македонска музика, за наше добро!

Петар Ристов - Лоте

Се јавуваме, не спуштаме слушалка

Едниот студира бизнис администрација, другиот италијански јазик. Првиот посебно ги сака црвенокосите, вториот без посебен избор, му се допаѓаат повеќето девојки. И двајцата сакаат убави и паметни девојчиња, живеат за музиката и верно навиваат за фудбалскиот тим Интер, а едниот има желба да основа сопствен клуб кој ќе го раководи со задоволство. Мартин и Стефан или рок дуото “Некст тајм” во досегашното постоење на музичата сцена успеја да создадат свои верни обожаватели, да издадат еден албум и да созреат и научат како треба да се однесуваат на музичката сцена. Од својата мајка ги научиле најважните животни лекции кои им овозможија да бидат позитивен пример за своите врсници. Скромни и искрени во своите одговори Мартин и Стефан одговорија на секое поставено прашање, што ја покажа нивната професионалност и отвореност за дискусија на прашања од музиката се до нивното секојдневие.

Не живеат за да бидат видени, им пречи глумата меѓу македонските пејачи и посакуваат повеќе искреност и професионалност во нашата земја. За нив, успехот е резултат на нивната посветеност и себевложување со поддршка од фановите, пријателите и нивниот животен менаџер – сопствената мајка. Многу им е јасно како функционираат работите на македонската естрада па повеќе нема да дозволат други да се промовираат на нивна сметка. Моментално работат на својот нов албум за кој најавуваат странски звук изведен на сопствен начин и допадлив за македонскиот вкус. Нивната посета на Италија им овозможи некои важни контакти за кои веруваат дека ќе им помогнат за успешно претставување на италијанскиот пазар и познатите и докажани фестивали со светски реномеа. Во меѓувреме снимаат и вежбаат за својот концерт чии детали ќе бидат соопштени, како што велат, во свое време.

Од никого не баравме рамо за плачење

- Рамо за плачење е последната ваша песна за која снимивте и спот. Како поминаа тие во јавноста?

Презадоволни сме и од песната и од спотот. Песната е на првите места на сите топ листи. Сето тоа доволно зборува за нејзината успешност. Спотот има голема гледаност на интернет, ако го земаме и тоа во предвид. На настапи сите ја пеат песната па тоа е уште еден доказ за нејзината популарност.

- Од кого побаравте рамо за плачење?

Мартин: Искрено од никого... Оваа песна е напишана од Магдалена Цветковска. Ние не се пронаоѓаме во неа но текстот се совпадна со едно искуство на наш заеднички другар. Станува збор за љубов, во која девојката ќе раскине со момчето затоа што се одлучува на врска со нејзиниот дотогаш најдобар другар. Ние ги знаевме сите моменти па и кажавме на Магдалена за нашата инспирација и посветеност и токму така излезе оваа песна.

- Оваа песна е четврта по ред од материјалот за новиот албум за кој најавувате дека ќе има позрел ритам и промени во стилот. За каков нов звук станува збор и дали тоа значи дека веќе нема да бидете она што сте?

Мартин: Во моментов работиме на уште една песна која е во различен стил од досегашните. Сите нови песни досега се разликуваат од продукцискиот дел, звукот, се до тоа како ги пренесуваме ние на сцената. Секогаш се трудиме да опфатиме поголема група на луѓе. Постојано следиме она што е добро и кај нас и во Америка, да поткрадеме некој убав момент и инспирација. Сакаме странските нешта да ги пренесеме кај нас на еден сопствен начин. Новата песна не е во наш стил, се работи за гитарска музика но со примеси на ар-ен-би. Нешто како стилот на музиката на One Rupublic... Стефан: Проблемот е што македонскиот јазик не може да биде секогаш прилагодлив на ваквата музика. Така на пример Рамо за плачење звучеше светски кога ја отпеавме на англиски, меѓутоа кога ќе е на македонски добива балкански менталитет.

Го носиме странскиот звук во Македонија на сопствен начин

- Чиј стил од странските изведувачи ви се допаѓа па сакате да го прилагодите на македонскиот музички пазар?

Мартин: Јас слушам се. Од ар-ен-би се до рок и хеви метал до некоја граница. Во последно време го слушам Лени Кравиц. За мене музиката нема граници. Стефан: Секој пејач не смее да престане да слуша музика бидејќи тоа би ја уништила неговата креативност. Ако земеш по нешто од секој артист и својот сопствен стил ќе имаш навистина успешни музички парчиња.

- Дали новиот албум ќе содржи и препев на некоја песна, како на пример оној што го направивте за италијанската песна Caruso која одлично помина кај публиката?

Стефан: Да, одлично помина. Има една грешка за која ми посочи една девојка од италија која одлично ја познава оваа музика. Таа ми кажа дека продуцентот што ја напишал песната кажал дека е поп-опера. Тоа е исто ако некој рече дека Зајди, зајди е рок песна. Но ако е добар препевот тогаш е сепак добро. Мартин: Сакаме да експериментираме за новиот материјал. Можеби дует со некоја девојка од што и двете страни би имале корист. Не е интересно ако имаме ист стил со девојката. Сепак сметаме дека повеќе би ни користело доколку тоа е некоја девојка од странските пејачки. Сето тоа останува на одлуката на нашиот тим.

- Во последно време дуетите со пејачите од нашите соседи е некој нов тренд. Што значи тоа? Дали тоа би било чекор само за музичка промена или пак промоција и најава за работа и на надворешниот музички пазар?

Мартин: Искрено тоа би ни помогнало за пробивање на странскиот пазар. Важно е да имаш финансиски средства и добар тим. Да не се лажеме веќе дека доволно е само да имаш добар и ќе успееш. Има толку многу талентирани деца кои не се во контакт со продукции па ништо не се моќни да направат да биде забележан нивниот талент. Стефан : Тоа би значело еден успешен почеток со голема маркетинг кампања исто како што сте почнале во својата земја. Кај нас никој не може да стане популарен после домашните фестивали.

Среќни сме што ја имаме мајка ни

- Колку вие сте привилегирани и сте имале финансиски средства и добар тим?

Стефан: Ние имаме среќа што ја имаме нашата мајка која целосно знае да се грижи за своите деца. Таа е нашиот вистински менаџер. Мартин: Се што сме направиле досега сме направиле со наши средства. Никој не вложил “скршен” денар во нас. Кај нас има луѓе само кои ќе те пуштат на радио. Се е со наш труд и поддршка од некои луѓе со кои сме имале соработка што најчесто се сведувала на медиумска. Некои се обиделе своето име да го издигнат на наша сметка.

- Лути сте им на таквите луѓе?

Мартин: Нема зошто да сме лути. Не ми се ниту браќа ниту сестри. Еднаш Влатко Стефаноски ни кажа: Супер сте, напредувајте но не се внесувајте многу во естрадата затоа што ќе ве изеде живи. Ние не живееме законтроверзии. Не сакаме да не има за се и сешто. Тоа што сме јавни луѓе не не прави посебни. Стефан: Секој што музиката ја гледа на поинаков начин од тој уметничкиот нема да успее. Или ќе пееш и свириш со цело свое срце или ништо нема да направиш. Убаво е чувството кога ќе излезеш навечер да си имаш свое сепаре. Но тоа не значи вип делови и слично, едноставно место каде ќе си со своето друштво.

Меѓу пејачите нема искрено пријателство

-Колку досегашниот влог во музичката кариера се исплатува? Мартин: Во Македонија никогаш нема да се исплати. Единствено се исплаќа преку добиената поддршка и љубов од многу луѓе. Стефан: Ние се чувствуваме сепак многу богати во душата. Кога сите тие фанови ќе наполнат цела сала, знаеш дека некој живее за да те слушне и те сака, сето тоа исполнува. Ние не се дружиме многу со пејачите во Македонија бидејќи нема искрено пријателство. Секогаш сакаат да те надминат. Си се дружиме со пријателите од детството.

- Некои популарноста ја стекнуваат поради харизмата, насмевката, парите, имиџот или пријателствата. На кој начин “Некст тајм” станаа популарни?

Стефан: Дефинитивно поради поддршката на публиката. Без неа никој не може да биде популарен. Колку повеќе фанови имаш тоа значи дека си популарен. Има влијание и музикалноста и харизмата но треба да се најде спојот. Можеби ние станавме популарни поради специфичноста.

- Според вас, по што се разликувате од останатите музички имиња кај нас?

Мартин: Не живееме за да бидеме видени. Според мене на естрадата треба да постојат само пет артисти кои сами вложиле во себе и останале во музиката. Ние ги почитуваме сите млади кои сакаат да пеат, и ние сме биле дел од нив. Ако ние направиме квалитетен спот тој би бил помалку емитуван отколку некој лош спот на друг млад пејач само поради тоа што има врски со телевизијата или таму работи некој негов роднина. На естрадава кај нас нема никаква професионалност.

Тужбата од Кристијан е само начин за негова лична промоција

- На почетокот имавте менаџерска соработка со Кристијан Стефаноски. Откако ја раскинавте соработката односите се променаа па добивте и судска тужба. До каде е судскиот процес? Мартин: Да, точно е дека сме тужени и тоа за раскунување на договор. Но според нас нема никаква основа. Сите знаат дека овој менаџер живее од контроверзни случки. Веројатно тоа му е негов стил. Но на судските рочишта досега не се појавил Кристијан иако тој е тужителот. Со ова можеби сакал да пополни уште некоја насловна страница.

- Моментално во кариерата ви помагаат Симона Негриеска и Александра Петрова. Кои се тие?

Мартин: Александра работеше со нас и претходно. Симона има работено и со Лилјана Петровиќ. Едноставно им верувавме дека можат да помогнат па ќе видиме што ќе се случи.

- Свесни ли сте за влијанието кое го имате врз публиката?

Мартин: Не сме свесни колку луѓето не почитуваат, особено помладата популација. Стефан: Кај нас секогаш го има стравот каква ќе биде реакцијата на публиката. Тоа е убаво бидејќи чувствуваме одговорност спрема неа. Кога станува збор за влијанието, на еден настап во Демир Хисар ја отпеавме народната песна Ја излези Ѓурѓо. Бевме фасцинирани како сите ја знаат песната и ја пееја заедно со нас.

Секогаш се плашиме од реакцијата на публиката

Колку тоа значи дека секогаш размислувате како публиката ќе влијае?

Стефан - Ние влијаеме на публиката на позитивен начин. Не ги учиме децата да се однесуваат лошо. Ние сме примерни на сцена, таква е нашиот однос со публиката.

- Имате и ваш фан клуб. Колку комуницирате со нивните основачи?

Мартин: Да, знаеме и за тоа. Ние сме постојано во комуникација со нив, ни се јавуваат а ние не им спуштаме. Има околу педесетина групи за нас. Важиме за трети по популарност според една интернет страница. Среќни сме што не поддржуваат и не сакаат. Им возвраќаме на нивното внимание.

- Фан клубовите се формирани од девојчиња. Зошто според вас го направиле тоа. Дали поради тоа што ве почитуваат или пак начин за поблиска и директна комуникација со вас?

Мартин : Мислам дека пред се искрено не почитуваат и им се допаѓа нашата музика. Им се допаѓаме и како личности.

- По вашата реклама за јогуртот за Бучен Козјак имаше многу коментари дека со тоа може да си го нарушите вашиот имиџ. Кој е вашиот коментар? Мартин : Секој што кажал таков коментар очигледно не знае од што еден изведувач во Македонија треба да живее. Ако не се тие спонзори ние не можеме да постоиме. Ни требаат финансии, не гледаме дека сме погрешиле. Ние само го одработивме нашиот дел. Стефан: Крајната реклама не требаше да изгледа така, но ние не сме одговорни во тој дел.

Кога си ги променивме улогите никој не препозна

- Делувате дека секогаш се согласувате. Кои се моментите каде немате исто мислење?

Стефан: Да, има и такви моменти. Обично тоа секогаш е музиката. Има и караници но на крајот секогаш се е добро.

-Кои работи може да ве повредат?

Мартин : Од една страна сите пејачи глумиме дека сме во меѓусебни добри односи. Но тоа е така само на некои настапи, најчесто хуманитарни но сето тоа не е искрено. Нема потреба од глумење, а ги има многу такви пејачи.

- За музиката немате ист вкус. Дали истото важи и за девојките? Стефан : Веројатно, сакаме убави и паметни девојки. Сакам плави и црни, никако црвени. Тие не ме привлекуваат. Мартин : Ми се допаѓаат повеќето. Дали се случило едниот да го замени другиот? Мартин: Да се има случено. Се договоривме со Стефан да ги смениме улогите, тој свиреше а јас пеев. Никој од пејачите ниту пак од телевизијата не не забележа. Внимание посветуваат се додека дојдеш во емисија, потоа сите други се поголеми ѕвезди.

Валентин Петрески

Сакам бавна но сигурна рок кариера

Кожна јакна, патики и рок звук. Оваа комбинација вистински ја опишува Анета Ристова целиот живот. Згодната приказна за мемоарите на Макфест и ја даде честа да биде прогласена за најдобар дебитант. Нејзиниот вокал станува препознатлив за ноќните рок-свирки, засега само низ главниот град каде настапува со бендот “Ние”. Тремата ја има заборавено уште како дете, па придружена од две гитари секој нејзин настап поминува со одлична енергија и атмосфера која се памети. Иако има дипломирано на педагошкиот факултет, сепак Анета секојдневно живее за музиката и малите нешта кои ја прават среќна. Не би ги променила за ништо.

Анета е родена гевгеличанка, чија кариера започнува уште во средношколските денови, потоа за кратко се појавува како пратечки вокал на групата “Багаж” за на крај да се одлучи за соло кариера. Во нејзиниот, како што вели, победнички тим се нејзиниот менаџер Саша Вучковиќ, Весна Малинова, Дарко Тасев и Владо Дојчиновски. Годинава го најавува нејзиниот прв албум. Искрена и позитивна така ја доживуваат сите а тоа го смета за добра карактеристика која публиката искрено ја цени. Нејзините планови се големи, па низ смеа вели дека се надева дека можеби ќе биде првата пејачка од Македонија која ќе стигне на Греми наградите. Но вели дека тоа се само силни желби на кои им претходат многу работа и посветеност.

- Минатата година беше избрана за најдобар дебитант на Макфест а го освои и четвртото место од публиката за песната “Згодна приказна за мемоарите”. Колку тоа што и насловот и звукот на песната беа различни и поспецифични од останатите беше пресудно за освојување на титулата “Најдобар дебитант”?

Мислам дека сепак клучната работа беше песната, бидејќи од прво слушање останува во уво а и насловот остава посебен впечаток. Сето тоа заеднички ми овозможи од тотален анонимец да станам најдобар дебитант на Макфест. Воопшто не очекував победа, целта на учеството на фестивалот ми беше да се промовирам себеси а и песната. Но ете, на моја среќа ми се случи да ги освојам наградите. Прв таков настап, прва награда и одлично си поминав. Таму и ме забележаа и медиумите, што е многу важно. Песната од Макфест се слуша и стана хит на седум радија. Исто така и спотот одлично помина на телевизиските програми. Згодна приказна за мемоарите е дело на Весна Малинова која го напиша текстот, музиката е на Саша Вучковиќ а аранжманот е на Дарко Тасев.

- И Александра Пилева пред шест години победи на “Макфест” со рок-баладата “Нема утеха”. Веруваш ли дека и твојата кариера после фестивалот ќе се гради исто како и нејзината?

Се надевам дека некогаш ќе доживеам да победам и на “Макфест”. Верувам дека кариерата ќе се гради во правилна насока. За тоа треба многу да работам и да вложувам во себеси а тоа веќе и го правам. Би сакала успешна музичка кариера.

Победничкиот тим не го менувам

Кои од двете макфестовски награди е подрага?

- Наградата за најдобар дебитант ја добив благодарение на слушателите на радио, бидејќи наградата е заслуга на нивните дадени гласови. Тоа е уште поголема публика. Во Македонија некако сме навикнати да не очекуваме награди. А кога ќе добиеш награда знаеш дека публиката те слуша и те сака.

Претходно настапи и на “Охридски трубадури” но не беше забележана како што тоа се случи после Макфест. Зошто?

- Па мислам дека поради тоа што сепак таа песна беше мое првенче. Се работи за многу квалитетна балада Не знаеш дека постојам. Можеби е поради тоа што песната е малку потешка и треба повеќе пати да ја слушнеш за да влезе во уво. Котирав добро и таму, влегов и во финалето. Тоа сепак е голем успех како за прв фестивал. Макфесовската песна беше повпечатлива. Се надевам дека кога подобро ќе ме запознаат луѓето ќе се слуша повеќе и првата песна. Мислам дека генерално баладите потешко поминуваат бидејќи се потешки за слушање.

Претходно беше пратечки вокал на групата “Багаж” а денес си соло изведувач. Кој беше клучниот момент за промена на улогата?

- Јас имам долго искуство со свирки. Започнав во средно училиште каде бев вокал во една група. Бидејќи доаѓам од мало гратче како што е Гевгелија, можам слободна да кажам дека сите ме познаваа и поддржуваа. Се пријавив на аудицијата за водечки вокал во групата Багаж, но ете се случи да влезам како пратечки вокал. Во групата останав четири месеци и тоа ме охрабри за да продолжам и самата. Се запознав со многу луѓе меѓу кои и мојот менаџер Саша Вучковиќ. Тој и уште неколку луѓе веруваа во мене па се договоривме да настапуваме по клубови. Еве веќе две години заеднички фунцкионираме и одлично е досега. Сега веќе е оформен и тимот за кој нема менување. Тука се Владо Дојчиновски, Дарко Тасев, Весна Малинова, Бојана...

Овој тим направил многу македонски хитови. Колку тоа ти е сигурност и вистинска надеж дека ќе успеете заеднички?

- Тоа ми е сигурно. Ова се докажани луѓе не само кај нас туку и пошироко. Сигурна сум дека од оваа комбинација ќе излезат уште многу хитови.

Снимав спот на минус пет степени

Какви песни најмногу ти одговараат?

- Не можам да кажам точно каков стил. Сакам рок што се движи накај хард звук, некоја средина. Сакам да биде рокерско но да биде прифатливо и за тинејџерите и за повозрасните слушатели. Згодна приказна за мемоари е една таква песна, секој може да се пронајде во таа музика. Комплетно си се пронаоѓам во секоја моја песна. Композиторите ме познаваат доволно и текстовите се погодуваат постојано. А и доколку не ја почувствуваш песната тогаш не можеш и да ја отпееш.

За двете досегашни песни веќе имаш и спотови. Како е за толку кратко време постоење да се снимат две промотивни видеа, колку сето тоа во моментов е исплатливо за кариерата?

- Спотот за првата песна е всушност монтажа од настапот во Охрид. Вториот спот го работеше тим од околу триесетина луѓе. Сите тие го дадоа својот максимум, професионално ја завршија работата и одлично излезе. Снимавме на многу ниска температура. Многу напорно но и забавно. Еден месец не сакав да си ја слушнам својата песна поради тоа што на снимањето ја повторивме премногу пати. Јас сум цел живот онаква каква што сум и во спотот. Израснав со рок музиката но ги почитува и останатите стилови.

Колку албумот кој го подготвуваш целосно ќе го задржи рок звукот?

- Сигурно е тоа што тимот не го менувам (се смее). Рано е да се каже и кои други музичари ќе се приклучат. Добредојдени се сите со добри песни. Сакам што повеќе композиции кои ќе се исклучиво рок. Ќе има и нешто пожестоко, па здравје во октомври се надевам дека ќе излезе.

Младите се надеж дека мојата музика ќе се слуша

Колку во Македонија има слушатели на рок музиката?

- Има доволно. Ме радува што клубовите каде што настапуваме се многу посетени. Има многу млади луѓе кои имаат слух за квалитетна музика, знаат многу странски хитови, слушаат и домашна квалитетна музика. Токму тоа ми е надеж дека мојата музика ќе се слуша. Се надевам дека ќе си ја слушнам песната во некој клуб.

Засега со бендот “Ние” настапувате само низ скопските клубови. Со каква енергија поминуваат настапите?

- Со најголема (се смее). Јас веќе десет години настапувам низ клубови. Мислам дека ја имам истата енергија како и првата свирка. Скокам и пеам на свирки, среќна сум кога публиката пее со мене. Најголемото задоволство е кога знаеш дека луѓето сакаат да те слушаат. Никога не би ми здосадила работата. Најмногу палат старите рокерски хитови. Но, свириме и нов рок и комерцијални песни. Сакаме да опфатиме секаква музика. Не би пеела турбо фолк ни за пари бидејќи не се наоѓам таму.

Живееш за рок свирките. Дали токму таква кариера посакуваш или имаш некоја поинаква визија?

- Би продолжила со ова цел живот. Сакам да продолжам како солист од едноставна причина што ми се остварува тоа што го сакав. Сакам да направам нешто свое. Сакам луѓето да ја знаат Анета. Тоа не значи дека бендот ќе го заборавам.

Колку си задоволна од успехот кој го постигна за време на твоето две годишно постоење на естрадата?

- Мислам дека постигнав многу бидејќи имаше две работи кои не ги очекував: награда и хит. Иако работам кратко време, речиси година дена интензивна работа. Она што го зацртавме го исполнив. “Виолин продакшн” Мислам дека засега се претставив добро пред публиката. Не сакам да ме заборават за неколку месеци.

Позитивноста ме води напред

Веќе знаеш како функционираат работите на музичкиот пазар. Што според тебе е пресудно за успех кај нас, дали талентот и посветеноста го гарантираат тоа? - Во Македонија е многу тешко бидејќи има многу талентирани а помала публика. За моја среќа за успех ми помогна талентот. Многу се радувам што соработувам со музичарите поради тоа како пеам а не за тоа како изгледам или колку пари имам. Без разлика колку и да е тешко, талентот секогаш ќе излезе на површина.

Едноставна и позитивна. Така те доживуваат другарите а и така се однесуваш. Дали тоа е она што го сака и го цени публиката?

- Да, досега го цени. Досега не сум слушнала лош коментар. Се надевам дека добро ќе поминувам кај публиката. Позитивната енергија ја забележуваат сите околу тебе. Ако и на налутен човек му подариш насмевка и тој ќе ти возврати со насмевка. Позитивноста те води напред. Сите имаме проблеми но мораме позитивно да размислуваме, така полсено ќе ги решиме сите проблеми.

“Си заљубив едно моме” е народната песна која имаш желба да ја препееш. Зошто? Дали можеби е уште еден случај во трендот да се препејуваат традиционалните песни, кој го започна Тоше Проески?

- Да, точно е дека Тоше беше причината многу пејачи да ги препејуваат традиционалните песни. Јас оваа песна сакам да ја препеам уште од дете. Едноставно многу ме погодила песната кога сум ја слушнала пред дваесет години. Немам посебан причина но песната е многу тажна и болна и навистина ја сакам.

Сакаш ситни подароци креирани од личностите кои ти ги подаруваат. Кој е најдрагиот подарок кој си го добила? - Тоа е еден ѕиден часовник кој го добив пред неколку години. Тоа е рачно изработен со пластика, слика од нашето друштво прекриено со стакло. Навистина го ценам тоа, некој се потрудил и одвоил време за мене.

Не сакам да ме гледаат разголена

Што сакаш луѓето да мислат за тебе, како сакаш да те доживуваат?

- Па никој не сака да мислат лошо за него. Така и јас. Сакам да ме гледаат како едноставна личност. Таква сум, лесно комуницирам со луѓето. Можам да се насмеам лесно, сакам да шетам со пријателите. Јас сум човек кој сака мали нешта во животот.

Имаш изјавено дека луѓето се поубави кога се облечени. Ако е тоа така, тогаш како се справуваш со момчињата на плажа?

- Да, точно е дека сум го изјавила тоа. Но немам никаква проблем со разголеноста. Не сакам мене да ме гледаат разголена, не сакам топлес. Луѓето се поубави кога се облечени бидејќи тогаш секој може да си ги сокрие недостатоците. Но и голотојата не е лоша работа. А кој не би ги забележал убавите момчиња на плажа!? (се смее).

Работата наложува живеење во Скопје. Ти недостасува ли понекогаш Гевгелија?

Кога сум презафатена тука сакам да тркнам до Гевгелија. Времето таму скоро секогаш е супер, мирно е и тивко и навистина нема ништо поубаво од одмор таму. Не ми недостасува во моментите кога сакам да одам на многу настани, но сепак дома си е дома.

И за крај, откриј ни дали сеуште си ја пееш твојата прва детска песничка “Оса”?

Во последно време ме тераат да ја пеам. Тоа е детска песничка но во друштво се случува често да побараат да ја запеам. Хеј, хеј, ѕрн, ѕрн, ѕрн – леле боже каков трн, Хеј, хеј, ѕрн, ѕрн, ѕрн колку голем па и црн. Ова е текстот од рефренот и е многу смешна песничка од “Калинка 92”. Оса е евергрин од детските песни.

Валентин Петрески

Во Македонија пеам за душа, во Бугарија ќе користам стратегија

Музичкото шоу “Идол” беше потребно за да биде забележан и од македонската јавност , иако претходно учествуваше и на домашниот избор “Мак ѕвезди”. Дваесет и две годишниот скопјанец Дарко Илиевски само уште еднаш ја потврди македонската реалност, да се покажеш надвор од земјата па потоа да те забележат и во својата. Сепак талентот и посветеноста му овозможи да стигне до финалето и за кратко време да стекне многу фанови. Од тотален анонимец, денес Дарко Илиевски и е добро познат на јавноста и е ексклузивец на продукција Република. Успеа да ги помине депресивните моменти за време на големото музичко шоу и не дозволи другите да му ја диригираат неговата популарност. Токму затоа, досегашните негови три песни постојано се слушаат на музичките станици а неговиот спот за “Едно тело” со ДНК одлично котира. Полека работи на албумот бидејќи сака да биде слушан, продаван и квалитетен проект. Неговиот стил ќе биде поблизок до американскиот отколку балканскиот, бидејќи сфатил дека таквиот звук одлично поминува кај македонската јавност. Спиењето му е слаба страна а она што го заработува го вложува во својата кариера. И понатаму тврди дека останува човечен и темпераментен човек кој доколку би бирал меѓу македонките и бугарките, сепак би се одличил за македонските девојки.

За дваесет и вториот роденден од твојата продукција доби интернет страница. Дали посакуваше ваков подарок?

- Имаше преговори уште претходно за да направиме интернет страница. Од продукција ми кажаа дека имало проблем и ќе треба да чекам неколку месеци за да имам своја страница. Сето тоа нормално беше лага, па ми пишаа порака да си ја проверам мојата веб страница и навистина се изненадив. Најубавиот подарок за роденден. Сега ќе ја надоградуваме бидејќи е сеуште нова.

До сега имаш три песни, луѓето те знаат и веќе имаш своја страница. Нели мислиш дека тоа е малку рано?

- Па мислам дека не е брзо. Така и Лејди Гага за краток период стана огромна ѕвезда. Јас од никогаш не сум трчал по популарност, туку сакам само оригиналност, добри песни и професионална работа. Се друго си доаѓа самото. За мене се грижи поголем тим со кој знаеме како да работиме и носиме еден понов музички стил на македонскава естрада. Така ќе се издвоиме од другите пејачи.

Паднав и во депресија

Велиш дека од тотален анонимец стана популарен. Ти беше тешко да се навикнеш на таа промена?

- Многу од луѓето не знаат што се сум поминал за да стигнам до тука. Идол како проект ме воздигна, но во позадина криеше многу нешта далеку од јавноста. Никогаш не сум зборувал за таа тема, но ете ќе кажам дека во Бугарија ми беше многу тешко и западнав и во депресија. Имаш огромен психофизички напор. Не третираа така за да знаеме што ни следи ако сакаме да се занимаваме со музика. Знам како е да се стигне до тука, не сум стекнал се преку ноќ. Не ми платиле ниту родителите за да имам песни, туку се постигнав со својот успех.

Годинава го објави синглот “Едно тело” заедно со ДНК. Имаше коментари дека соработката со нив е и стратегија за поголема популарност. Кој е твојот став?

- Јас со ДНК почнав да одам на заеднички настапи уште кога се вратив од Идол. Така сакав публиката да види како звучам и изгледам во живо. Настапите со ДНК значеа и пријателство но немавме никаков план за да правиме дует. Кога Лазар Цветковски ми ја прати песната за да ја слушнам, татко ми искоментира дека нешто недостасува во песната, зошто не направиме нешто заедничко со ДНК. И од таква случајност излезе вистински дует. Тоа не ни е стратегија туку само начин да промовираме добра песна.

Иако “Едно тело” на “јутјуб” е поставена пред три месеци досега има околу сто илјади посети што е многу повеќе отколку многу македонски песни објавени пред некоја година. На што се должи таа разлика, очекуваше ли толкав успех?

- Да не звучам нескромно но верував во оваа песна. Никогаш не можеш да знаеш што ќе се случи со која било песна и да ја објавиш. Едно тело се појави во период кога во Македонија немаше многу нови песни и за кратко време си го најде вистинското место. Не очекував дека толку многу ќе биде слушана. На шега велам дека Едно тело ја засени и евровизиската песна Лаги. Но сепак таа беше повеќе наменска песна, но како и да е и двете песни се слушани.

Мала еротика е привлечна и за очи

Го промовираше и спотот за “Едно тело”. Главната женска улога во него и ја доверивте на манекенка од Бугарија. Чија беше идејата?

- Моја беше идејата бидејќи јас ја знаев и претходно, се запознавме на Идол. Таму таа беше PR менаџер на бендот кој не придружуваше. Инаку таа заработува многу пари и не е лесно да ја ангажираш за спот. Но бидејќи сме пријатели прифати. Иако спотот е поексплицитен и има доза на еротика не наидовме на никакви пречки од заедничката соработката со девојката. Професионално си го одглуми тоа што требаше и бевме многу среќни што спотот излезе одлично.

Дали со бугарката останавте само на провокативните сцени во спотот или имаше и нешто повеќе?

- Имаше и вистински провокативни сцени. Во еден момент режисерот се плашеше дека нема да го добие она што го има замислено. Кога дојдовме да ја снимаме поексплицитната сцена, ние се занесовме и режисерот дури почна и да вика “Не толку многу еротика”. Ние малку и претеравме но ете, супер излезе на крајот. Таа блага еротика е сепак привлечна за око.

Започна со Мак ѕвезди каде се натпреваруваше и Влатко Лозаноски а денес сте во иста продукција. Цело време се движите во иста насока, дали сето тоа е случајно и може ли воопшто да се зборува за конкуренција?

- Јас со Влатко не комуницирав премногу на мак ѕвезди бидејќи тој е малку повлечен тип на кој му треба време за да го прифати некој човек како близок. Во тој период и двајцата имавме некои проблеми, па се случи и Радискиот фестивал каде разговаравме за сето тоа што тогаш не измачуваше. Сега дури живееме и многу блиску и постојано се дружиме.

Не дозволувам да ја диригираат мојата кариера

Иако почна со Мак ѕвезди, сепак стана препознатлив по бугарското музичко шоу Идол. Зошто претходно не те забележаа кај нас?

- За минатиот избор на Евровизија, аплицирав со една моја песна која ми ја одбија. Јас тврдам дека таа песна ќе стане голем хит и ќе докажам дека згрешиле што не ме примија. Бев забележан но не толку доволно за да си го најдам својот пат. Можеби затоа што сум темпераментен и не дозволувам никој да ми се меша во она што сакам да го направам. Затоа и од Мак ѕвезди излегов многу рано. По природа сум бунтовник и не дозволувам другите да ми диригираат. Прифаќам критики но не и злоупотреби на луѓето за нивни цели и интереси.

“Лаги” и “Ти можеш” ќе добијат и бугарски препев а тоа значи дека започнуваш да работиш и на тој пазар. Спремен си на таков чекор?

- Па мислам дека сум. Моментално сме во преговори. Би требало да снимам и спот за една од овие песни. Почнувам и таму бидејќи од таму почнав а го запоставив тој пазар. Српската сцена ми е преполна со музички имиња а во Бигарија е послабо и мислам дека ќе немам многу конкуренција таму. Бугарите важат за големи слушатели на музика и искрени фанови. Зошто да не можам да работам и во Бугарија. Имаше коментари од некои националисти зошто да одам таму да работам, но воопшто не ги земам во предвид. Доста е од тие бариери. Во Македонија сакам да работам за душа а во Бугарија ќе морам да работам стратешки. Таму има огромни компании кои можат да те уништат уште на почетокот. Идејата ми е да објавувам песни и еднаш годишно да имам турнеја. Тоа е мојот план па ќе видиме што ќе се оствари.

Каде имаш повеќе фанови, во Македонија или во Бугарија?

- Во Бугарија имам многу фанови кои ме засакаа поради шоуто, а во Македонија поради моите песни. Мислам дека моментално имам повеќе фанови во Македонија.

Иако работиш со музика сепак студираш новинарство но моментално факултетот го стави на пауза. Штое планот?

- Досега сум пробал да се занимавам со две работи но не може да функционира така. Затоа сум на пауза од факултетот. Не се откажувам ни од новинарство, но кога видов каква е реалноста сето тоа ми стана одвратно. Убава е работата, но не се видов себеси таму. Голем љубител сум на колумнистите и често ги читам. Ќе видиме, ништо не се знае, можеби сепак на крај ќе работам со новинарство.

Професионалноста ми е јака страна

Колку познавањето за тоа како функционираат медиумите ти ја олеснува секојдневната работа?

- Многу ми помага. Комуникацијата со медиумите е психолошка работа. Не смееш да глумиш и да го презентираш она што си ти. Само твоите ставови бидејќи луѓето треба да те сакаат онаков каков што си. Немам никаков проблем со медиумите и ги разбирам новинарите потполно. Не можеме едни без други. Не се нервирам за што и да е објавено, напротив се смеам. Можат да пишуваат се за мене освен да не го мешаат моето семејство. Брзо излезе дека сум џетсетерка, бидејќи шетав едно мало куче, но убаво се изнасмеав.

По што се разликуваш од своите врсници?

- Не знам... (се смее). Не се разликувам многу. Освен тоа што имам повеќе обврски од другите, за другото сум ист како сите други. Исто така тука сум и да ги забавувам своите врсници.

Кои се твоите јаки а кои слаби страни?

- Сакам да биде се професионално сработено и да нема пропусти, тоа мислам дека ми е јака страна. Слабост ми е спиењето бидејќи сакам да поспијам повеќе. Сепак другите нека кажат за ова...

Ретко им приоѓам на девојките

Бугарки или македонки. Кои се поатрактивни за тебе?

- Јас сум повеќе за македонките. Бугарките се повеќе воспитани. Македонките се поубави, но бугарките посредени. Но тие имаат и повеќе пари па повеќе имаат услови за негување.

Со кои зборови им приоѓаш на девојките? - Генерално многу ретко им приоѓам на девојките бидејќи се чувствувам како да им се наметнувам. Треба многу да ме испровоцира некоја девојка за да и пријдам и да правам шаблонски муабети. Доколку би можел, кое животно би сакал да бидеш? - Мечка, за да спијам (се смее). Или пак папагал бидејќи тие пејат, па ќе досадувам. Се сакам да бидам, но кога ќе сум ќе ти кажам...

Валентин Петрески

Сакам да ги заслужам насловните страници

Културно и фино момче кое не се нервира, не сака да се кара со никого, не сака моментална популарност и е страстен навивач за фудбалскиот клуб Арсенал... Вака накратко се опишува Александар Белов, дваесет и три годишниот неготинчанец кој анонимните клупски свирки од пред една година ги замена со концерти во Србија, Црна Гора и Хрватска, успеши настапи низ Македонија и постојани гостувања во медиумите. Се појави како едноставно и талентирано момче кое во музичкото шоу “Операција триумф” ненаметливо успеа да ги собере симпатиите кај публиката. Најмногу е среќен што на овој начин успеа да биде препознатлив на Балканот и да обезбеди место за успешен старт на музичката соло кариера.

Критиките дека по излегувањето од шоутo не ги искористил златните минути на домашната музичка сцена, ги оправдува со тоа дека не сака моментална популарност туку нешто што ќе трае. Вели дека никогаш не би сакал да ги полни насловните страници со предизвикување било какви скандали. После паузата и дилемите во која насока да се движи неговата кариера, Александар Белов е новиот ексклузивец на “План Б” продукција. Покрај соработката најавува напорна работа на својот музички материјал и тоа паралелно на македонскиот, српскиот и хрватскиот музички пазар. Моментално студира менаџмент на универзитетот МИТ каде е и заштитно лице, а верува дека ќе му се оствари и сонот да заврши и музичка академија. Реализирајќи ги своите музички потези ветува дека секогаш ќе биде свој и едноставен, како што впрочем е и досега.

Дани и Влатко Илиевски не ми се конкуренција

По периодот од една година во која сам се грижеше за својата кариера, одлучи да работиш со продукција. Бидејќи си новиот ексклузивец на “План Б”, како се случи соработката и под какви услови влезе таму?

- После една година кариера, која на самиот старт беше многу еуфорична се решив и на ваков чекор. Мислев дека многу набрзина ми дојде популарноста и не можев да се носам со неа, бидејќи во музичкото шоу “Операција триумф” влегов како анонимен а излегов како еден од најпопуларните на Балканот. Мислам дека овој чекор е добар за да и се оддолжам на мојата публика. Верувам дека “План Б” ќе придонесе многу за мојата кариера. Претходно бев во дилема со која продукција да се договорам, но ете се случи договорот со Кристијан Стефаноски и сега сум нивен ексклузивец. Желбата за соработка беше обострана и мислам дека сме на вистинскиот пат. Немаме зацртано конкретни планови, но имаме стратегија како ќе се одвива кариерата. Најпрво ќе следува спот за новата песна, потоа настапите на фестивалите летово за на есен да излезе и албумот.

Кога веќе сме кај настапите и соработките, за кои од нив си сигурен дека ќе се случат?

- Имам песна од Емина Јахович која планираме да биде на албумот.Сеуште сме во дилема и треба да одлучиме дали таа песна ќе ја пуштиме и во етер како некој летен хит пред фестивалските настапи или пак ќе се најде само на албумот. Со Емина бевме во контакт последниве две недели, а за спот ќе видиме.

Во План Б продукција останати ексклузивци се и Влатко Илиевски и Дани Димитровска. Ти годи ли ова музичко друштво?

- Да, зошто да не. Секој од нас има своја публика и различен вид на музика така што конкуренцијата дефинитивно не постои. Генерално јас не гледам на естрадата како на конкуренција, како што тоа го прават некои други. Јас добро комуницирам со сите бидејќи за секого има место на естрадава. Но ете има и такви сфаќања на кои на почетокот ми беа чудни но ете, видов како функционира естрадата па се навикнав.

Провоцирам со мојот поглед

Една беше на светот моја, една причина се да сторам... Ова се стиховите од твојата најнова песна “Една” за која фановите веднаш почнаа да ја поврзуваат со некоја личност. За кого е напишана песната?

- Песната ја напиша Владимир Дојчиновски-Дојчин, убава и позитивна песна која влегува во уво. Ќе ти откријам дека не е посветена на никого но можеби јас се пронаоѓам во неа, но не кажувам ништо друго. Ете, текстот се погоди таков, не беше наменски па со тек на време ќе видиме за која личност ќе биде, таа што ќе се најде во мојот живот...

Многумина велат дека на сликите од твојата нова фотосесија провоцираш. Ја доживеа ли фотосесијата како таква и бидејќи соработуваше со Дарко Мораитов која порака сакавте да ја пренесете со ваквите слики?

- Ова беше навистина брза фотосесија која наменски ја направивме за потребите на промоцијата на песната и договорот со продукцијата. Фотографиите не беа провокативни, но погледот ми беше таков. Така сум се наместил и тоа ми се допаднало. На следната фотосесија ќе го променам и мојот стил.

Не сакам моментална слава

Има забелешки дека Александар Белов по излегувањето од шоуто не ги искористи своите “пет минути”. Кој е твојот став?
	- После “Операција триумф” се крена толку голема фама што јас не можев да се носам со брзата популарност. Имав голем притисок, во моја близина имаше луѓе кои не беа соодветени за мојата кариера во Македонија. Така продукцијата “Емоушн” ме промовираше на српскиот пазар. Во Македонија тоа не се почувствува, но големите концерти во Србија, Хрватска и Црна Гора говорат за искористување на тие минути. Јас секогаш велам дека кој брзо лета ниско паѓа па затоа се решив малку да се смири таа атмосфера. Публиката веќе ме знаеше кој сум и каков талент имам па немаше потреба се се спомнува кој е Александар Белов.
Не ги искористив петте минути во Македонија бидејќи српската продукција сметаше дека треба да се смири ситуацијата и во својата земја да тргнам од почеток. Ако продолжев со исто темпо, за кратко време ќе завршеше цела кариера и таа инстант слава за која сите знаеме каков и е крајот. Мислам дека направив една пауза и сега почнувам од почеток професионално да работам на својата кариера. Драго ми е што Балканот ме запозна, па со работа се надевам ќе го постигнам планираното.

Подготвен си за еден таков чекор, паралелно да работиш на трите музички пазари?

- Па да, подготвен сум. Доста време одморав и е вистинско време за нов почеток.

На домашниот избор за Евровизија настапи два пати и не победи. Очекуваше ли победа или пак сметаше дека овој музички настап ќе ти овозможи успешен почеток на кариерата?

- Не знам... Евровизијата според мене е меч со две острици. Кој и да победи секогаш ќе има негативни коментари, а ако претставникот не направи ништо тешко дека ќе може да се врати на музичката сцена. И на двете евровизии бев во фаворитите, но јас никогаш не се доживувам како таков. Сметам дека за да ја претставуваш Евровизија треба да имаш поголемо музичко искуство. За овој избор ќе сум подготвен кога цврсто ќе застанам на музичката сцена и ќе имам продукт кој ќе и го понудам на Европа. Тоа не значи дека досегашните песни не беа квалитетни.

Бев аматер, сега сум професионалец

Пред твоето појавување во јавноста настапуваше во некои локални клубови со бендот во кој пееше. Какви се денес односите со членовите на бендот по твоето излегување од шоуто?

- Можам слободно да кажам дека членовите на бендот со кој настапував половина година ми се сеуште пријатели. Факт е дека пред да влезам во шоуто бев аматер а сега сум професионалец, знам што правам и како правам. Можеби не се гледаме често поради обврските, но тие и понатаму продолжија да настапуваат што ми е многу драго бидејќи навистина се талентирани. Сега ме нема мене, но сепак јас малку попрофесионално навлезен во музиката. Не сме искарани.

Се навикна ли на животот во главниот град?

- Да, се навикнав и убаво ми е. Веќе една година сум тука а дома во Неготино одам само за да се одморам. Тука имам многу обврски и се најголемите настани на кои како јавна личност треба да бидам присутен, така што не згрешив што се одлучив за живот во главниот град. Во Скопје живеам сам а така и се грижам за мене.

Поверојатно е да дојде цунами, отколку да бидам нервозен

Што ти донесе, а што ти одзеде популарноста? - Популарноста ми овозможи да го работам она што сум го сакал цел живот а ми го одзеде она што ми беше убаво. А тоа е приватноста, да правам што сакам без другите да знаат. Ми го одзеде и слободното време, но кога ќе сфатам дека цел живот сум го посакувал ова не ми е криво. Се жртвувам за кариерата.

Кои коментари досега успеале да те изнервираат?

- Јас уште во музичкото шоу бев момче кое не се нервира за ништо. Секогаш е така, поверојатно е да дојде цунами отколку јас да бидам нервозен.

Додека се бореше за победа во “Операција триумф” имаше поддршка од Македонија, родното Неготино но најмногу од родителите кои речиси постојано беа во Белград на елиминационите вечери. Се навикнаа ли мајка ти и татко ти на новиот Александар Белов?

- Колку и да несакаат се навикнаа. Морам да признаам дека им годи тоа што ме гледаат на телевизија и убавите работи кои им се случуваат. Не им годи тоа што не сум дома и не може да ме гледаат секој ден. Но сега веќе се навикнаа веќе и им е нормално. Тие знаат да ми се јават и да ми дадат по некоја критика. Некогаш не се слушаме и со денови, но сето тоа е поради многуте обврски кои ги имам.

Искреноста ми е мана, бидејќи често се злоупотребува

Која твоја особина ја сметаш за маана а која тие доблест? - Голема маана ми е што многу спијам. Никако не можам да се разбудам, освен ако имам некоја неодложна обврска. Се друго би можел да оддолжам. За доблест не сум размислувал... Маана ми е што сум премногу искрен бидејќи денеска искреноста се злоупотребува.

Кој збор најмногу те опишува?

- Кежуал... Баш сум таков тип. Опуштен, дечко што не се нервира, не се кара со луѓе...

Ја забележуваш ли твојата популарност?

- Да, каде и да излезам морам да се сликам со некого, што искрени ми годи. Всушност работам за своите фанови, особено од мојот фан клуб кои секогаш ме следат и објавуваат секакви новости кои се поврзани со мене и мојата кариера. Секогаш одвојувам време да комуницирам со нив.

Има ли некоја приватна порака која си ја добил а има необична содржина?

- Да, ги има многу. Се изненадив што ми пратија порака од Сао Паоло каде што сум се појавил на насловна страница. Среќен сум кога ќе ми стигне порака од различни страни на светот, на пример од Украина и сл.

Само Чак Норис може да ме исплаши

Кои се трите нешта кои во животот најмногу ти значат? - Музиката е она за кое живеам, но сега ќе ја тргнам настрана. За да ги гледам Арсенал и Формула 1 би откажал се. Сакам многу да играм и на “плеј стејшн”, интернет, внуката од која црпам позитивна енергија, дружењето со најбиските... Со момците од Браво бенд знаеме да заглавиме на некоја игра. Се дружам и со Стефан и Мартин од “Некст тајм”, Дарко Илиевски, Кристијан од “Операција триумф”.

Од што се плашиш во животот?

- Само Чак Норис може да ме исплаши ( се смее). Не се плашам од ништо, што е пишано ќе си дојде.

Кои се твоите амбиции и планови во иднина?

За десетина години се доживувам како Александар Белов со многу албуми, концерти... Не планирам многу за иднината, тоа што треба ќе си дојде. Ќе бидам она што сум и ќе и го дадам на публиката тоа што го очекува од мене.

Валентин Петрески

Да, бунтовник сум но со причина

“Никогаш нема да ме вратиш, никогаш...” Младата пејачка Ева Нединковска негира дека овие стихови од баладата Никогаш, за која сними спот и е најава за новиот албум, се посветени за нејзиното поранешно момче, денес само исклучително драг пријател, Гаро Тавитјан. Искрена и насмеана, дваесет и пет годишната охриѓанка Ева Нединковска на сцената се појави пред осум години. Вниманието го привлече со својот специфичен вокал и сценски настап кој самата го смисли. Стана препознатлива по брзиот музички ритам придружен од танерска група со необичен изглед.

Смета дека на тој начин успеала да влијае врз сценското раздвижување на македонските пејачи. Креативноста и посветеноста на својата работа и обезбеди сигурно место на музичката сцена и многу искуства со врвни музичари.

Џез музиката ја засака уште повеќе кога влезе во врска со музичарот Гаро Тавитјан. И по раскинувањето на нивната љубов, остануваат драги колеги кои напорно работат на новиот музички материјал на Ева. По првенчето “Енигма”, со спотот за баладата “Никогаш” младата пејачка го најавува новиот стил и албумот чии песни ќе се снимаат во живо со познати музички имиња. Посакува и солистички концерт, а ја нервираат коментарите кога некои поради љубомора, славата и ја препишуваат на друг.

- Баладата “Никогаш” е твое враќање на музичката сцена по речиси едногодишна пауза. Поради која причина исчезна?

Интересно е што го нареков враќање на сцената. Тука бев но сепак не се појавував во јавноста. Работев но немав јавни настапи, не прифаќав интервјуа, продуцирав нови песни. Ми требаше креативно време за да се одморам од претходниот албум. Се посветив нешто повеќе и на образованието. Сега сум порелаксирана и поспремна за со нови сили да работам на нови музички материјали.

Не сакам да го направам Гаро љубоморен

- Баладата “Никогаш” е снимена во живо со врвни инструменталисти и пијано, гитара, контрабас и саксофон, што бара работа но и квалитетен продукт. Од досегашното твое искуство колку кај нас се цени таквиот труд и музичко творење?

Морам да кажам дека Талисман, првиот албум беше некако поделен. Имаше и електронски снимени песни, но и такви кои беа отсвирени во живо. Сосема е различно чувството и тежината на музиката кога работите директно со музичари. Тоа е и потешко, бидејќи песните компјутерски можат да се направат и за еден ден. Но кога работите со музичари, секој дава своја идеја и аранжманот бара многу работа. Таквиот начин на работа носи посебна енергија, комуникација со музичарите. Има прашање и одговор меѓу вокалот и инструментите. Широката публика е растеретена од тој дел, неа и е важно песната да е певлива и добро промовирана. Но, музичарите секогаш знаат да оценат и досега сум добила добри критики.

- Задоволна ли си од тоа како звучи песната и изгледа спотот за “Никогаш”? Спотот е онака како што го замислив. Цело време се консултирав со луѓето од продукција “Томато”, дури бев и на неколку моменти додека спотот се монтираше и дава и јас некои свои идеи како да изгледа, што обично не се практикува. Овој пат бев консултирана поради чувствителноста на темата. Крајното видео излезе онака како што сакав.

- По самото излегување на песната веднаш стигнаа и коментарите дека “Никогаш нема да ме вратиш...” е текст кој е посветен на Гаро? Вистина ли е тоа?

Не знам какви се коментарите иако секогаш ме интересираат. Јас со Гаро раскинав веќе пред една година а песната е напишана пред некој месец.

Како може да го докажеме тоа?

Не можете, тука стои еден голем прашалник (се смее). Песната не е автобиографска и со таа намена. Во секој случај, ако песната е добра и квалитетна не е и важно која е инспирацијата.

- Дали со љубовната сцена во спотот сакаш да предизвикаш љубомора кај Гаро, твоето поранешно момче? Не во никој случај, нема потреба да предизвикуваме љубомора ако веќе не сме во врска. Таа приказна е завршена, продолжува само на пријателска атмосфера. Тоа што го направив во спотот е професионалност, актерска игра. За да си јавна личност мора да знаеш да се трансформираш затоа што тое е интересно.

Ја размрдав сценската изведба на македонските пејачи

- Колку примесите на џез ритам во твоите песни се последица на претходната твоја врска, и соработката со браќата Тавитјан?

Пред некој ден, случајно видов на интернет дека некој ја има поставено мојата прва песна, која јас ја немам. Таа е прва авторска песна и е во џез ритам. Тоа значи дека мене отсекогаш ме привлекувала таа музика. Уште од 18 години сум имала добри идеи за импровизација. Нормално со Гаро научив многу за џезот. Двајцата браќа Тавитјан имаа влијание врз мене. Така и некако се поврзав со Гаро. Не привлекуваа исти работи. Имаме направено и една композиција која е под влијание на големиот џез гитарист Чи Кореа... Делиме исти интереси.

- После “Талисман” кој помина успешно, подготвуваш нов албум. Како ќе звучи тој?

Албумот ќе се снима во живо. Треба многу финансии за да се реализира како што сакам. Се надевам дека ќе се случи до крајот на годинава. Сакам да ангажирам добри музичари и сето тоа бара една голема работа. Но од друга страна сигурна сум дека квалитетот кој ќе го добијам ќе можам да го понудам и надвор од Македонија и затоа не жалам што ќе одземе многу време и труд. Секоја песна ќе има своја тема, исто како и спотовите кои ќе следуваат за нив. Планирам да внесам и некои арт уметнички елементи, нешто што не е направено досега во Македонија. Никогаш не ни е доста од креативци.

- Твоите песни и настапи секогаш се издвојувале од другите пејачи, специфични со необичен звук. Колку твојот имиџ успеа да и го наметнеш на публиката?

Многу. Еве накратко една анализа. Јас во 2002 година пеев на “Охридски трубадури” со песната “Своја фантазија”, па 2003 “Слатка Треска”... Сетоа тоа беше проследено со кореографија, и тогаш тоа беше невидено во Македонија. Бев забележана по тој специфичен стил и динамичен настап и потоа извршив влијание врз други артисти, почна да се популаризира сценскиот настап и се подигна сценската изведна на едно подруго ниво. Сега веќе го надминав тој период и сакам да го покажам својот вокал во целост...

Добив одлични критики од реномирани музички списанија

- Со Гаро и Дики всушност научи многу и за џез музиката, а и настапи на престижни европски фестивали. Какви се тие искуства?

Тоа се прекрани искуства, едни од најубавите музички моменти кои сум ги доживеала. Имав можност да настапам пред музички едуцирана публика која не те гледа како сценски артист, како тело или фигура. Те гледаат само како вокал и музичар, како уметник кој има што да покаже на себе. Според тие критериуми и те оценува. Имавме рецензии во некои списанија каде бев оценета со пет ѕвезди. Морам да кажам дека претходеше напорна подготовка, учење хармонија, џез техника. Исто како да бев на приватно училиште. Бев на настапи на целиот Балкан и некои места во Европа.

- Си соработувала со многу пејачи, Калиопи, Тавитјан, Андријана... Кој е следниот на листата? Има и следни но нема да ги откривам. Сакам прво да се прециризаат сите детали. Многу сакам кога соработувам со пејачи и музичари. За разлика од одредени музичари кои си љубоморат меѓу себе, мене ми е задоволство кога заеднички свириме и пееме со моите колеги. Сакам на новото ЦД да вклучам некои пејачи па ќе видиме што ќе се оствари.

Не е срамота што сум професор

- Која беше огромната инспирација да успееш во твојата кариера? После осум години постоење на музичката сцена, го постигна ли она што го посакуваше?

Има уште многу за работа. Сум настапувала пред огромна публика, па мој концерт ми е голема желба. Некој голем и убаво организиран. Во Универзална сала или Античкиот театар во Охрид но за тоа треба добра екипа која ќе го организира сето тоа. И да не се случи тоа во брзо време, ветувам дека ќе го направам во некоја акустична варијанта. Мислам дека имам публика да го направам тоа како што треба.

- Работиш и како професорка по англиски јазик. Која работа повеќе те исполнува и колку кариерата влијае на односот со твоите ученици?

Од почеток беше тешко да го наметнам авторитетот. Не само кон учениците туку и кон колегите. Луѓето од старата генерација сеуште се стереотипни. Мислам дека ако еден човек е пејач срамота е да биде и професор. Но денес секој го прави она за што е добар. Секој приватен работодавец сака даима квалитетен и професионален тим. Веќе учениците не ме доживуваат како пејачка. Им годи тоа што нивната професорка е позната, но јас музиката ја користам во часовите и има голем напредок.

Немам силикони, усните ми се природни

- Некои жени одбираат да ги следат мажите, некои соништата. Кој е твојот избор?

Мојот избор е соништата. Мажите не ги оставам но вистинскиот маж нема да те стави во позиција да избираш меѓу него и соништата. Човек без визија е ништо, тој е многу сиромав човек.

- Некој од коментарите на интернет страниците се дека имаш убави полни усни, да не се крие силикон зад нив?

Не, не... Мене ми се природни усните. Немам потреба од силикони. Брат ми има многу поголеми усни од мене, како да е црнец. Секогаш сум му викала дека би се сменала со него со усните. Мислам дека не ми се големи, нормално.

- Со кого би имала романтична вечера и што би разговарала?

Дефинитивно Стинг. Отсекогаш имал харизма и нешто што ме привлекува. Сакам такви типови на луѓе кои имаат креативна енергија во нив и ме предизвикуваат на интелектуално ниво. Со него би можеа да разговарам за се и сешто.

Искреноста е карактеристика која ме опишува

- Кој коментар најмногу те изнервирал?
	Морам да кажам дека на почетокот премногу се нервирав. Секој ќе излаже ако каже дека не е така. Порано се нервирав на секој неправеден коментар, посебно измислените работи во таблоидите, коментари кои ми го препишуваат мојот успех. Тоа и најмногу ме нервира. Луѓето бараат изговор за туѓиот успех. Денес луѓето се понесреќни, но секој треба да се бори со себе и да се потруди да ги гледа работите и од позитивната страна. Јас сум секогаш директна и искрена.
- Што друго си работела во животот освен музика?
Многу работи... Како средношколка глумев заедно со Горан Стојаноски на неколку сериозни проекти со професионална екипа. Сум работела и како кореограф пред да започнам да се занимавам со музика. На осумнаесет години правев кореографии на изведувачи кои настапуваа на Охрид фест. Сега работам и на преводи.
- Што ти се допаѓа а што не ти се допаѓа кај тебе?

Прва работа што не ми се допаѓа е тоа што секогаш доцнам. Не ми се допаѓа што сум многу брзо и емотивно реагирам на некоја ситуација и знам да кажам нешто што не го мислам. И тоа што сум премногу емотивна не ми се допаѓа. Иако во средно училиште имав само петки секогаш со професорите дебатирав за она што го забележував како неправедно. Се сеќавам професорот по македонски кажа некоја работа која ги навреди жените, и мојата дебата со него заврши со плачење. Ми се допаѓа мојата искреност. Исто така сум верна и лојална личност. Тоа го сметам за позитивна страна.

Валентин Петрески

Во Бугарија се чувствувам како Мајкл Џексон

Како мало дете пеел под туш а добивал комплименти од соседите. Пред две години на “Охридски трубадури” ја отпеа “Немам време да чекам” и остана незабележан. Минатата година се појави на бугарскиот музичкиот избор за таленти “Идол” по што ги надмина илјадниците пријавени противници, стигна до финалето и ја освои публиката и жири комисијата. По успешното издигнување од анонимноста, денес дваесет годишниот скопјанец Алексанар Тарабунов успешно работи на својот талент и сигурно ја гради својата кариера. Се коментираше дека славата ја стекна поради неговиот татко, музичарот Славе Трифунов, но Тарабунов покажа дека довербата од фановите ја стекна со својот талент, посветеност на работата и желбата да успее во својот сон.

Втората награда од публиката на последниот Макфест тоа и го потврди. По прекинатата соработка со познатиот диџеј Ерик Фокс, Тарабунов потпиша договор со продукцијата “Македонски Народни Артисти”. Во моментов го подготвува албумот кој ќе го обележи рок звукот и има постојани настапи низ целата земја. Женските на моите настапи паѓаат во бессознание… оваа и многуте други исповеди во интервјуто лично со него.

Договорот кој го имаше со “Идол” заврши и веќе работиш на својата соло-кариера. Со што најново ќе ја изненадиш македонската публика?

Да, договорот заврши. Идол не издигна од анонимноста и сега секој си гради своја кариера. Двете досегашни песни Release и Кажи кој те има ќе бидат дел од албумот на кој работам годинава. За кратко време ќе излезе мојата нова песна, за која текстот го пишува Сања Николиќ. Многу ми се допаѓа песната бидејќи е весела и во рок стил. Во моментов работам на реализација на новата идеја. Ќе снимам техно песна со ДЈ, во стилот на Дејвид Гета. Сеуште не откривам кој е диџејот, но песната ќе биде жешка и баш за летна шема. За неа ќе се снима и спот.

Дали соработката со диџејот значи дека тргнуваш по стапките на светските артисти?
- Па не знам, сакам да експериментирам повеќе. Мојот поп-рок стил сепак си останува препознатлив за мене. Мислам дека ќе излезе нешто интересно. Првата песна ќе излезе како рок, потоа техно па интересен спот. Во него ќе има прекрасна девојка, со која сум пријател а многу потсеќа на познатата актерка Меган Фокс.

Сакам песни со кои ќе се гордеам

Значи албумот ќе биде во рок стил?
	Па да, ќе биде премногу интересен, ќе изобилува со многу музика. Нема да биде досаден, ќе има многу интересни текстови. Кај и да настапувам двете досегашни песни ги знаат и пејат сите. Се надевам дека и понатаму секаде ќе е полно и успешните настапи ќе продолжат ќе продолжат успешните настапи. Албумот ќе има десетина композиции. Според мене мораш да имаш неколку хитови за публиката да ги почувствува и да ужива. Не сакам да брзам, имам само дваесет години, јас работам и понатаму ќе продолжам со исто темпо. Сакам да го правам она што го сакам, убави песни и музика. Не сакам да имам песна кои само ќе останат снимани.
Новиот музички материјал ќе го креирам со сите компетентни музичари во земјава, како на пример, Дамир Имери, браќата Тавитјан, Хари Котларовски, Сања Николиќ, Кристијан Габровски... Имам многу планови а работам со постари музичари бидејќи тие се квалитетот во Македонија.

Зошто експериментираш со толку многу различни музичари а не работиш со конкретен тим?

- Без разлика кој и да е авторот, ако една песна не ми се допаѓа нема да ја отпеам. Кога ќе добијам песна замижувам и мислам како таа би ја испеал после неколку години, како тогаш ќе реагира публиката. Дали ќе уживам или пак ќе ја испеам колку да помине должноста!? Сакам да си направам досие на кое кога и да му се навратам ќе бидам горд и со задоволство ќе ги пеам песните. Сакам нешто што е хит. И по дваесет години да го пеам, сеуште да уживам.

Популарноста е моја лична заслуга

Можеби на “Охрид Фест” во 2008 година помина незабележано, но по “Идол”, на “Макфест” годинава ја освои втората награда од публиката. Сметаш ли дека ова е голем плус за твојата кариера?
	- Паричната награда не ми е никакво задоволство бидејќи сега за сега заработувам одлично. Искрено кога ја добив наградата на “Макфест” позади сцена ја бакнував. Таа ми докажа дека народот ме прифаќа каков што сум, оригинален. Не знам по што се разликувам од останатите изведувачи. Има многу талентирани пејачи, тоа ни го признале многу земји. Драго ми е што музиката оди во нагорна линија.

Каде го сместуваш својот вокал и талент на македонската музичка сцена?

- Не сум судија да оценувам, но сум доволно образован за музика со оглед на тоа што и татко ми е музичар. Откога сум роден, дома сум исполнет со многу инструменти и цел живот се интересирам за тоа. Уште од мал сам свирев и пеев кога се бањав. Мојот сосед ми даваше по 150 денари, бидејќи му било мерак да ме слуша. Тогаш ми беше срам да пејам, денес уживам во тоа.

По чија заслуга денеска си популарен пејач на домашната и бугарската сцена?

- Моја лична заслуга и на моите професори во средно музичко училиште. Татко ми ми помага со совети, бидејќи е искусен. Сега студирам туризам а не музика, мислам дека доволно ми е средното музичко образование. Знам да пишувам, музички сум писмен и имам премногу идеи за да правам добри песни.

Женските се онесвестуваат на моите настапи

На музичкиот Идол беше близок и се дружеше со другите македонски финалисти, Бојан Стојков и Дарко Илиевски. Денес се разделивте и сите си го барате патот во музичката индустрија. Останавте ли во контакт?
- Се разбира,во контакт сме и понатаму. Јас генерално имам убави односи со сите на естрадата. Нормално е тоа, сите имаме свој професионален пат. Јас потпишав едногодишен договор со МНА (Македонски Народни Артисти). Си работам тоа што сакам и задоволен сум.

Благодарение на Идол познат си и на македонската и бугарската јавност. Каде има поискрени фанови?

- Не знам. Но во Бугарија не гледаат како светски ѕвезди. На настапи одевме со полиција. Цели градови беа преполни. Се чувствувам како Мајкл Џексон. Женските паѓаат во несвест и ми даваат само убави коментари. А јас ја заситувам публиката со песни. Идол беше прекрано шоу кое не издигна, сега тераме свој стил.

Дали како фаворит на Марија од жирито на Идол и понатаму контактираш и имаш некои понуди? - Зимава бев во Банско и се видов и со Марија. Таа таму има хотел па се дружевме. Не бев сместен во нејзиниот хотел. А инаку имам понуда за дует со бугарска пејачка. Јас ќе пеам на македонски таа на бугарски. Треба да настапам и на фестивал во Бугарија па се надевам дека ќе си поминам убаво.

Не прифаќам совети од сомнителни луѓе

Се зборува дека сам си го платил првиот спот. Тоа значи дека заработуваш доволно?

- Да, не можам да се пожалам. Заработувам доволно, ја зголемив и цената за настап (се смее). Точно е дека моментално сам си ги финансирам спотовите, но не смеам да кажам колку чинеше првиот спот.

Задоволен ли си од односот и начинот на кој те прифатија новинарите?

- Да премногу. Тие се заинтересирани затоа што имам квалитет а јас сум им многу благодарен. Без новинарите и публиката не си ништо.

Чиј совет постојано ти е во глава и никогаш не го забораваш?

- Применувам совети од луѓе кои вредат и знам дека ми мислат добро. Не прифаќам совети од сомнителни луѓе. А ги има секакви, но морам да се трудам да бидам коректен со сите.

Би се променил само за Бијонсе

Колку постојаниот контакт со публиката и годи на кариерата? - Убаво е тоа. Бидејќи луѓето те прифаќаат повеќе кога си нормален човек. Можам да кажам дека сум близок со народот. Првиот профил на “фејсбук” ми го провалија и почнаа да објавуваат глупости и невистини, а некои фанови сеуште мислат дека сум јас. Не е нешто многу вулгарен но не сакам да ги лажам своите фанови. Сега отворив нов профил. Таму контактирам и со сите.

Која пејачка би ја поканил на вечера и што би разговарале?

- Бијонсе или Ријана, ама мислам дека ќе ме одбијат. На Бијонсе би ја праша за приватниот живот, како се справува со динамичниот живот. За љубов, какви момчиња сака, за да знам што да променам кај себе, да и се допаднам.

Обично луѓето си избираат свој идол кој ќе биде нивна мерка за многу работи. Сметаш ли дека можеш да влијаеш на младата публика?

- Па веројатно, во Бугарија почнаа да ми се јавуваат дека сум личел на некого. Драго би ми било доколку успеам да изградам стил во кој младите ќе се пронајдат.

Само дваесет години а веќе имаш динамично темпо на живот со многу обврски. Ти недостасува ли понекогаш слободно време без било какви ангажмани?

- Навистина имам многу обврски, секојдневни интервјуа, текстови... Не е лесно, но наоѓам време да се релаксирам. Сакам да излегувам навечер, не се изолирам од јавноста. Сакам да уживам, додека сум млад сакам да уживам во животот. Кога имам време вежбам.

Валентин Петрески

Без поддршка го најдов својот пат!

Искрена и реална. Секогаш жедна за тврдиот звук. Ваквите карактеристики и желби на рок-пејачката Александра Пилева и помогнаа во десет годишното постоење на домашната сцена. Наздрави со црвено вино по што се обиде целосно да одговори на сите прашања. Во јавноста се појави како ексклузивка на М2 продукција за потоа сама да тргне по својот пат. Смета дека не погрешила. Немала поддршка кога и била најпотребна но и тоа не ја спречило во нејзината намера да успее. Одличната рок-балада “Нема утеха” пред шест години и ја донесе победата на “Макфест”, за што е особено благодарна на соработниците Весна Малинова и Дарко Тасев.

Два албуми зад себе, голем концерт на Кале и многу настапи и соработки во Македонија и надвор од неа. Популарноста не е термин со кој сака да се опишува бидејќи смета дека тоа не е никакво мерило за квалитет. Моќниот вокал не е нејзиниот единствен талент. Тука е и сликањето. Прво се разочарала што не успеала да се запише на ликовната академија за подоцна да сфати дека судено и е да работи со музиката. Среќна е што ја има таа привилегија. Учи од искуството.

Мојата работа не е само медиумска промоција Промовирањето на твојот прв авторски проект пред две години ,албумот “Get back to studio Rock & Roll”, е последното нешто од тебе. Зошто во меѓувреме немаше ништо друго, од што се разочара?

- Не станува збор за разочараност. Секој проект си има времетраење. На почетокот албумот го најавив со трите синглови “Летај со мене”,” Песна за Македонија” и “Појди” кои одлично поминаа и го најавија албумот. Дури и спотот за “Летај со мене” на МТВ Адриа помина одлично. Целиот овој проект заврши со големиот концерт на Кале минатата година. Оттогаш сакав да направам мала пауза за да добијам инспирација за нова музика. Седум-осум месеци немам ништо ново, намерно се тргнав настрана за да можам со полна енергија да го испромовирам новиот материјал на кој работам во меѓувреме. Мојата работа не е само постојано појавување во медиумите. Не сакам да сум таму без посебна причина.

Беше ли доволно креативен периодов додека работиш на новите песни? Што да очекуваме, кој звук ќе го промовираш сега?

Јас сум автор на песните. И овој пат работам со бендот Мајка. Моментално компонираме песни од кои треба да избереме песна која ќе го најави новиот албум. До сега напишани се многу песни. Со новиот музички труд сакам да формирам уште помодерен звук и ново освежување во музиката. Нашата музика не е компјутерска, сите инструменти се отсвирени во живо.

Не станав евровизиски пејач

- "Јас ја имам силата" на Ѓоко Танески е песната која ќе не претставува на Евровизија. Ти се допадна песната?

Супер е. Песната уште од прво слушање ми остави впечаток посебно со гитарата, има добар аранжман а и мелодијата и текстот се одлични и баш е во стил на Ѓоко. Со него соработувам уште на почетокот од кариерата и сум добар пријател.   - Зошто не учествуваше на Евровизија? Последно твое учество на домашната евровизија беше пред пет години. Битката меѓу тебе и Мартин Вучиќ беше жестока. На крајот победи Мартин а изборот помина во знакот на скандалите и критиките. Дали уште тогаш се откажа од овој избор?

Не, не се откажав. Сфатив дека музикат која ја создавам и изведувам не може да си го најде патот за Евровизија. Не зборувам за кај нас, туку за главната Евровизија. Ме нервира начинот на кој се делат поените. Музиката не е поени туку уметност, така барем јас ја доживувам. Додека не се сменат тие работи не би се пријавила. Тоа што се случи со Мартин е уште едно искуство. Среќа што тогаш не победив, имаше голем медиумски скандал. Мојата кариера си фати друг правец, не станав евровизиски пејач. Мојата кариера не ја започнав со евровизија туку останав рокерка.

Колку мислиш дека лично придонесе за поголема слушаност на рок-музиката? - Не знам колку сум придонела. Се трудам и давам се од себе да се испромовира овој стил. Би сакала да ги насочам младите кон тој правец во музиката. Животот исполнет со рок-ен-рол е поинаков. Се надевам дека ќе успеам да ги натерам младите да слушаат рок а не кич музика која нема никаква иднина за нивниот развој.

Не ме поддржуваа поради рок музиката

Десетина години на сцена. Започна со продукција М2 со која ја прекина соработката. Сфати ли како функционира естрадата? Каква е реалноста?

- Десет годишното искуство ме научило на многу работи. Има суров свет, има исфрустрирани луѓе. Мене не можат да ме зезнат, затоа што знам што сакам да правам со мојата кариера. Ги балансирам сите надворешни удари. Сакам да верувам дека на естрадата се е позитивно. Секогаш може да има нешто повеќе. Освоив награди, отпеав песна каква што сум посакувала, на пример “Нема утеха”. Сакам да ја имам мојата публика. Успешниот концерт и настапи ми се сатисфакција да продолжам да работам.

- Се зборуваше дека со Елена Ристеска сте најголеми непријателки. Какви се односите денес, пиете кафе заедно?   Никогаш сум немала непријатели во таа продукција. Едноставно јас морав да си го најдам својот пат. Не пиеме кафе, не ни сакам. Комуницираме нормално но нема за што да се дружиме. Никогаш не сме се скарале, нема никаква потреба. Елена и јас имаме сосема различен стил и различни кариери.

- Во едно интервју изјави: “Кога порано сакав музика никој не ме поддржуваше.” Кој не те поддржуваше и дали на тие луѓе си им сеуште лута?

Во М2 продукција не ме поддржувале поради рок-музиката. Имало коментари да не правам таква музика бидејќи нема кој да ја слуша. Сега се сменија сите работи. Целиот свет околу мене ме поддржува. Сум немала поддршка да направам своја музика. Немал кој да ме охрабри во тие почетоци. Немало кој да ми каже. Сега компонирам и среќна сум за тоа. Кога ја пеев “Нема утеха” чувствував голем бунт во мене и бев на почетокот на кариерата. Имаше многу работи кои сакав да ги кажам. Весна Малинова веруваше во мене и и сум премногу благодарна.

Џоплин и Морисет ми беа свети ликови

Скандалите се главен маркетишки трик на странските ѕвезди, но ти сакаш една поинаква кариера... Не сакам вниманието на публиката да го привлечам на тој начин. Има многу бендови кои се станале познати поради музиката. Пример “Колд Плеј”, Нирвана и многу други за кои нема никаков скандал а се многу популарни. Ќе останам таква каква што сум. Музиката да зборува за мене. Во моментов имам настапи низ земјава и навистина ми е убаво. Можам слободно да кажам дека во Македонија има публика која го сака тврдиот звук.

Дали во детската соба во Неготино сеуште стојат постерите на Џенис Џоплин, Аланис Морисет...?

- Да. Кога и да одам во Неготивно и секогаш сум во мојата соба и уживам. Ги чувам постерите и секогаш ќе ги имам бидејќи ме потсеќаат на периодот од детството. Овие пејачи ме водеа низ музиката уште од тогаш. Тие се ликовите кои мене ми беа свети.

Џејзи ќе откриел детали за бракот со Бијонсе во книга. Дали Александра ќе направи такво нешто за својот љубовен живот?

- Не би открила. Тоа го оставам за себе и да биде приватна работа. Се знае дека сум во брак со Зоран Чадиев, поранешен селектор на женската ракометна репрезентација. Но веќе не се бави со спортот, имаме бизнис за здрава храна на кој заеднички работиме.

Заразена сум од компјутерите

Како се негува една жена? - Исполнетоста во животот е најголем негувател на секоја жена. Среќата, хармонијата во љубовта и животот се замена за се друго. Спортувам колку што можам. Зимскиот период скијам а на лето одам на фитнес. Некогаш имма премногу настапи и немам време за вежбање, но се обидувам да комбинирам.

Кој е највкусниот појадок кој си го подготвила за сопругот?

- Обично не појадуваме дома. Но ете, свежо овошје и кафе практикуваме често. Секогаш се чуваме за ручек.

Дали ги искористи петте минути на естрадата?

- Тие треба да траат многу долго. Затоа што секогаш има што да кажеме. Би било лошо ако веќе немаме што да кажеме. Допрва треба да има уште многу добри песни и музика.

Што друго те усреќува покрај љубовта и музиката? Сакам да читам кога имам време. Обично читам автобиографии за познати уметници и музичари. Ме интересираат книги од кои може да се научи за животот. Интересно е што јас сум преголема “компјутерџивка”. Постојано сум на компјутер, учам програми и програмирам музика од која подоцна сакам да излезат песни.

Валентин Петрески

Зад камерите сум обичен човек!

За прв пат јавноста го запозна пред две години на шоуто “Мак ѕвезди”. Уште на првиот официјален настап на Радискиот фестивал во 2007 година успеа да ја освои публиката и ја доби првата награда. “Врати се”, песната со која настапи таму за кратко време го достигна врвот на топ листите на музичките станици. По неа следеа уште многу клупски настапи, песни кои стануваат хитови, интернационални награди. Имаше неколку кратки менаџерски соработки но сега е горд ексклузивец на “Продукција Република” на која и е благодарен за неговата кариера.

Денес скромното момче од Кичево го живее својот сон. Влатко Лозаноски со свои 24 години на фановите годинава им го подари своето првенче “Лозано” за кој доби одлични критики. Поп-рок стилот на албумот се покажа успешен. Нов албум, заштитно лице на “Тојота Јарис” и нов псевдоним Лозано по кој сака да биде препознатлив. На албумот Лозаноски е автор на музиката на две песни. Во тимот кој го создаде првенчето главниот автор и продуцент е Лазар Цветковски на кого Влатко му е особено благодарен. Среќен и задоволен е од своето првенче за кое особено е горд поради вложениот труд и енергија.

Хитовите се сон за секој пеајч!

Како си задоволен од албумот “Лозано”? Колку тој ги исполни твоите очекувања и беше тоа што го очекуваше од твоето музичко првенче? -Можам да кажам дека замисленото се оствари. Албумот го работевме подолго време заедно со “Продукција Република” и продуцентот Лазар Цветковски. Тој го заврши поголемиот дел од албумот, најголемата јас бидејќи пеев (се смее). Промоцијата помина одлично. Со присуство ме почестија многу медиуми, соработници, пријатели и фанови на мое огромно задоволство.

. Си ги поканав и другарите од Кичево кои ми дадоа огромна поддршка. Покрај заслугите на Лазар, при подготовката на албумот се вклучи и неговата сестра Магдалена Цветковска која напиша неколку текстови, потоа Милан Миланов, Дарко Димитров, Миодраг Врчакоски, Хари Котлароски. Издавањето на албумот го овозможија моите спонзори “Авто Чајка” од Тетово и Министерството за култура на Република Македонија. Почнавме со еден стил и го задржавме до крајот. Тоа не значи дека и следниот проект ќе биде во истиот стил.

Првиот тираж на “Лозано” веќе е распродаден. Што мислиш на што се должи тоа, на музиката која ја понуди или пред се ти и твојот имиџ кој го создаде на македонската естрада?

- Мислам дека евтино беше ЦД-то (се смее). Веројатно заинтересираноста е голема поради огромниот труд кој го имавме, потоа поголемиот број од песните им беа познати на публиката и веќе беа добро примени. Одличен е и изгледот на албумот, имиџот кој го имам, па сите тие работи заеднички придонесоа за заинтересираност и продажба. Наскоро ќе има и негово второ издание. Имаш ли чувство дека која песна и да ја отпееш станува хит? -Многу ми е мило што песните ми се слушани а уште повеќе што луѓето се пронаоѓаат во нив. Се пронаоѓам и јас. Драго ми е што стануваат хитови, тоа е сон за секој пејач.

Лозано сум од детството

Албумот се вика “Лозано” и веќе станува препознатлив термин за тебе. Зошто овој псевдоним? Станува збор за приказна од детството или пак само го следиш примерот на светските ѕвезди кои го прават истото?

- Уште на почетокот сакав да се именувам Лозано, но поради некои причини не го направив тоа. Многу другари и кичевчани ме знаеја како таков. Кога на сцена ме повикуваа како Влатко ми беше чудно, како да не се работи за мене. По тоа име станав препознатлив на јавноста, но сега сакам по стариот прекар Лозано. Во моето друштво во Кичево, многу се викаа Влатко па мораше да смислиме некоја препознатлива варијанта. Се надевам дека нема да се одрази лошо на мојата кариера, па отсега понатаму ќе се именувам како Лозано.

Лазар Цветковски, твојот продуцент и другар изјави дека твојот глас но и личност се доволно инспиративни. Се согласуваш со тоа?

-Морам да го пофалам Лазе бидејќи е прекрасна личност. Тој е предобар другар и одличен музичар. Поради тоа што долго време се дружиме се познаваме премногу, знае што сакам и што можам да отпеам, така што се согласувам со тоа. Албумот го промовираше заедно со бендот кој отсега натаму ќе настапува со него. Со тетовскиот “Офсајд” се запознале на Радискиот фестивал во Охрид па по неколкуте успешни настапи и одличен звук заеднички продолжуваат да ја освојуваат македонската сцена.

Најблизок сум со старите другари

Планираш ли да се испробаш во компонирање песни или работата ја оставаш на Лазар Цветковски?

- Јас отсекогаш сум компонирал и ќе компонирам. Имам две песни на мојот албум, “Очи што тајни кријат” и “За кого ти е срцето”. Најмногу оставив на Лазар, неговата музика повеќе ми одговара но не значи дека на следниот проект ќе нема мои песни. Имам премногу мои компонирани песни што не се објавени. Ги чувам за некоја следна прилика.

Бројните ангжмани ти овозможуваат многу контакти со музичари, фанови... Колку тие се искрени? - (се смее) Интересно прашање! Не знам, ... Во последно време имам премногу пријатели и познаници. Сепак најголемото пријателство го базирам на другарите од детството. Со нив сум најблизок и најотворен, со новите пријатели сум воздржан со мала резерва. Сепак најопуштен сум со старите пријатели. Покрај фановите има и такви кои можеби завидуваат па и не те сакаат. Како се справуваш со нив? Те повредува тоа?

- Можеби има и такви но јас ја гледам мојата работа. Го работам она што искрено го сакам. Луѓето од мене нека очекуваат музика. Има и такви луѓе, нормално е тоа. Кога имало навредливи пораки сум враќал одговор со кој ја смалувам негативната енергија која е присутна.  Веруваш ли дека во животот ќе ја имаш таа привилегија да заработуваш само од музиката? - Се надевам дека би заработувал само од музика. Не знам што би работел друго освен музика.

Не сум арогантен

Многу си самокритичен, што би променил кај себе? - Сега за сега не би променил ништо. Кои се погрешните сфаќања за тебе, си ги слушнал а велиш дека не се така? - Некои луѓе кои не ме знаат доволно, сум слушнал дека сум бил арогантен. Но најблиските добро знаат дека не сум таков. Треба да ме запознаат подобро. Како се доживуваш себеси? - Обичен човек кој сака да пее и да музицира. Поради камерите со кои сум опкружен се зближувам до луѓето. Зад тие камери сум обичен човек. Секојдневното темпо на живот и работа со многу обврски Влатко го комбинира со фитнес и здрава исхрана, затоа што смета дека изгледот исто како и гласот мора да биде во форма.

Романтична вечера со Елена Ристеска

Кои познати личности би ги поканил на вечера? - Сите (се смее) Би сакал со Жељко Јоксимовиќ да знам какво размислување има за музиката, бидејќи исклучиво го ценам од балканската естрада. А на романтична вечера? Елена Ристеска, ако дојде...(се смее) Ја поканувам неа. Потоа би сакал романтична вечера со Александра Радович, Милена Вучич... Успеа ли животот на естрадна ѕвезда да те промени лично? - Мислам дека не сум променет. Јас сум обичен човек кој сака да пее и музицира а само поради камерите сум јавна личност. Ништо повеќе.

Постои ли ривалство меѓу тебе, Дарко Илиевски и Магдалена Цветковска бидејќи Лазар Цветковски компонира за сите тројца? - Не, нема никакво ривалство. Пред музичката кариера се дружевме заедно со Димитар Андоновски со кој заедно учев во Битола. Со Дарко Илиевски сме и другари но и комшии. Со Магдалена се знаев и од претходно. Сите изведувачи имаме различен стил и нема потреба од никаква конкуренција. Во Македонија има премногу квалитетни вокали од кои повеќето за жал сеуште ја немаат можноста да излезат во јавноста. Со кои од пејачите се дружиш приватно? - Со сите вработени во Република. Потоа со Некст Тајм, Ламбе, Елена Ристеска. Нормално и со колеги и другари од народната музика како што е Влатко Миладиновски од Кичево...

Што е најромантичното нешто што си го направил за партнерката? - Порано направив песна за една девојка и навистина ми беше премногу убаво. Имав малку трема бидејќи не ги знаев акордите, но супер помина се. (се смее)

По успешните настапи Влатко Лозаноски годинава си посакува концерт. Во меѓувреме продолжува да го прави, како што вели, она што единствено знае, умее и го работи со огромна желба и целосна посветеност – музиката! Уште многу хитови и успеси!

Валентин Петрески